Deze week ontvingen wij het verdrietige bericht dat Jaap Bakker, erelid van onze vereniging, is overleden. Onlangs mochten we Jaap, samen met zijn kleindochter Nienke, nog verwelkomen bij een repetitie van het A-orkest. Hij genoot enorm van deze avond. Wat we toen nog niet wisten, was dat dit de laatste keer zou zijn dat we hem zouden zien. Jaap overleed op maandag 2 november, op 86-jarige leeftijd.

Jaap werd kort na de oprichting in 1949 lid van HOV en was daarmee maar liefst 77 jaar aan onze vereniging verbonden. Jarenlang speelde hij klarinet in het A-orkest, later stapte hij over op de saxofoon. Maar zijn betrokkenheid bij HOV ging veel verder dan alleen het maken van muziek. Op talloze andere vlakken zette hij zich jarenlang in voor de vereniging. Of het nu ging om zijn werk in het bestuur, de organisatie rond de boerenkapel, het onderhoud van de instrumenten, de voorbereiding van de jubileum rommelmarkt of het verzorgen van de uniformen, samen met zijn vrouw Nel: niets was hem te veel.

Ook stond Jaap samen met een aantal anderen aan de basis van de oud papierinzameling. Een initiatief dat uitgroeide tot een belangrijke inkomstenbron voor HOV en dat tot op de dag van vandaag van grote waarde is voor onze vereniging. Jaap heeft ontzettend veel voor HOV betekend. Het erelidmaatschap was dan ook een meer dan verdiende blijk van waardering voor zijn jarenlange inzet en betrokkenheid. Ook buiten de vereniging bleef zijn inzet niet onopgemerkt: hij werd onderscheiden met een koninklijk lintje, uitgereikt door burgemeester Van Zanen.

Ook nadat hij zelf niet meer actief meespeelde, bleef Jaap een trouw fan. Hij was regelmatig van de partij om te komen luisteren en genoot van de muziek en het samenzijn. Hij ging zelfs mee op onze buitenlandse concertreizen, eerst met Nel en later met Patrick. En hij speelde een bijzondere gastrol in onze blauwe vesten traum film in Coronatijd.

Deze week hebben we Jaap tijdens het condoleancemoment en bij zijn uitvaart mogen begeleiden met muziek van de Bloaskapel Vleuten en een koperensemble. Met ingetogen koralen, maar ook met een mars en de vrolijke muziek waar Jaap zo van hield. Een muzikaal afscheid dat bij hem paste.

Want zo zullen we Jaap blijven herinneren: altijd vrolijk, in voor een praatje en zichtbaar genietend van de muziek. Op zijn rouwkaart stond het treffend verwoord: hij ging fluitend door het leven. En zo was het. Een levenshouding die we niet zullen vergeten. We zullen Jaap missen, zijn vrolijkheid, zijn betrokkenheid en zijn aanwezigheid. En natuurlijk ook zijn gefluit.

Wij wensen Arjan en Gideanne, Patrick en Nini en de kleinkinderen veel sterkte toe.